Mijn Amsterdam
van toeristen op het plein,
op de trappen van het monument.
Wat is het fijn om hier te zijn.
Vrouwen achter rode ramen,
geven schijn van alles kan,
zoeken rond de Oude Kerk
naar de klant achter de man.
Mijn Amsterdam,
volks en brutaal.
Voor wie het ziet,
monumentaal.
Zonlicht flonkert door de blad'ren,
vleugelnoot op Amstelveld,
in een rustig tegenspel
op het stadse leefgeweld.
Grachten spiegelen de gevels
Harde steen in golvend grijs.
Ook een grote rondvaartboot
brengt een fuut niet van de wijs.
Mijn Amsterdam,
volks en brutaal.
Voor wie het ziet,
monumentaal.
Amsterdam, vol bruisend leven.
Waar de negen steegjes staan.
Warmte en gezelligheid,
eetcafe in de Jordaan.
Mooie mixen van culturen.
Zoveel eeuwen tolerant.
Tegendraadse eigenheid.
Rembrandt neemt je bij de hand.
Tekst: Ton van der Winden
Muziek: Tom Kwakernaat